Σκέψεις

Ανακοίνωση των βάσεων: Η στιγμή που δεν θα ξεχάσεις.

28 Αυγούστου 2018
apotelesmata-vaseon

Όσα χρόνια κι αν περάσουν δεν θα ξεχάσω ποτέ την μέρα της ανακοίνωσης των βάσεων.

Ο στόχος που τέθηκε στη Β’ Λυκείου ήταν αναμενόμενο να μην εκπληρωθεί, αλλά όπως λένε όλοι, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

Το 2011 ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποιούσαν το ηλεκτρονικό σύστημα, για να μάθουν οι μαθητές τα αποτελέσματα. Προφανώς, και αυτός ήταν ο λόγος που είχε μεγάλη καθυστέρηση. Εγώ λοιπόν, δεν μπορούσα να κάνω είσοδο στο σύστημα γιατί είχε μπλοκάρει. Η πίεση είχε ανέβει κατακόρυφα.

Παρακολουθούσα την πρωινή εκπομπή του Mega και περίμενα με αγωνία να δω πως κινήθηκαν οι βάσεις. Το μηχανογραφικό μου είχε κατατεθεί με πλήρη επίγνωση, ότι αν δεν περνούσα στο μαθηματικό που ήθελα, επόμενη επιλογή ήταν η σχολή που τελικά φοίτησα Μηχανικών πληροφορικής του ΤΕΙ Λάρισας.

Με την βάση που είχε η σχολή την προηγούμενη χρονιά είχα πολύ μεγάλη διαφορά, γι’ αυτό ήταν και σίγουρο ότι θα περνούσα εκεί.

Η χρονιά μου χαρακτηρίστηκε δύσκολη σε θέματα, έτσι κι οι βάσεις είχαν μεγάλη πτώση. Μόλις είδα ότι το μαθηματικό της Αθήνας είχε πέσει περίπου 2500 μόρια το μέσα μου έλεγε ότι μπορεί τελικά και να πέτυχα το στόχο μου.

Οι σκέψεις στο μυαλό, καθώς έβλεπα τις βάσεις των σχολών να περνούν στην οθόνη, έδιναν και έπαιρναν. Μέχρι που περίμενα να εμφανιστεί το μαθηματικό της Σάμου, το οποίο καθυστερούσε πολύ και όλο και πλησίαζε τα δικά μου μόρια.

Εκεί το άγχος έπιασε κόκκινο για κάποια δευτερόλεπτα. Ανάμεικτα συναισθήματα, ήθελα τελικά να περάσω εκεί η όχι; Ήθελα να φύγω τόσο μακριά ή όχι;

Και το αποτέλεσμα ήρθε

Απανωτές σκέψεις που μπορεί να κάνει το μυαλό μέσα σε λίγα λεπτά.

Τελικά, με πολύ μικρή διαφορά δεν πέρασα στο μαθηματικό της Σάμου κι έτσι βρέθηκα στο ΤΕΙ της Λάρισας.

Τα τηλέφωνα για συγχαρητήρια στο σπίτι ξεκίνησαν, η χαρά των δικών μου ανεκτίμητη, που θα μας χώριζε η απόσταση των 45 χιλιομέτρων μόνο. Εγώ, παγωμένη μπροστά στη νέα ζωή που μόλις άρχιζε.

Πότε μου δεν μετάνιωσα που δεν έφυγα μακριά από το μέρος που μεγάλωσα. Έζησα ως φοιτήτρια σε μια πόλη που γνώριζα έκανα νέους φίλους και απέκτησα καινούργιες εμπειρίες σε ένα μέρος γνώριμο για μένα, έχοντας κοντά δικούς μου ανθρώπους.

Δεν πέτυχα τον στόχο μου να γίνω μαθηματικός και μετά να εξειδικευτώ στη μετεωρολογία, αλλά δεν πειράζει. Τα φοιτητικά μου χρόνια δεν τα αλλάζω με τίποτα, γιατί ήταν χρόνια σταθμός για την μετέπειτα πορεία μου. Αυτά τα χρόνια καθόρισαν πολλά στη ζωή μου.

Συγχαρητήρια σε όλους και λίγο πιο πολύ στα παιδιά που σήμερα ίσως να μην είναι τόσο χαρούμενα για το αποτέλεσμα. Μη στεναχωριέστε όταν κάτι θέλεις πολύ θα καταφέρεις κάποια στιγμή να το κάνεις και μη ξεχνάτε ποτέ. Όλα μα όλα έχουν το λόγο τους που συμβαίνουν.

Εύχομαι να έχετε 4-5-6 υπέροχα φανταστικά χρόνια, όλοι σας!

Καλές σπουδές!

Photo by John Schnobrich on Unsplash

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply